Historische verhalen

Carolus Hendrickx keek vol bewondering naar zijn vrouw Maria Rosalia Van Sant. Ze was zojuist bevallen van hun tiende kind. Opnieuw een zoon. De negende al. Hij maakte zich wel zorgen. Die konden nooit allemaal op de boerderij blijven. Zijn gezin zou geografisch uiteenspatten. De gebroeders Hendrickx in 1910. (HAE) Landbouwer Carolus en zijn gezin hadden een boerderij in Geel, maar die was voorbestemd voor de oudsten; de anderen zullen iets anders moeten vinden. De oudste in

Als je een verhaal wilt vertellen dat historisch onderbouwd is, moet je vooral bronnen raadplegen, veel bronnen. Soms blijft er iets hangen wat je vroeger al eens tegengekomen bent, maar waar je niets mee gedaan hebt. Zo ook twee jaar geleden, drie woorden: Oud Kasteel Auvray . Het stond ergens in een van de vele Edegemse bronnen, maar je weet niet meer welke. Nu, kastelen spreken toch wel een beetje tot de verbeelding, dus het bleef wat knagen. Hoe zit dat nu eigenlijk met d

Deze tekening, die werd opgemaakt in 1923 voor de aanleg van de riolering van de Elsdonk-wijk, bevat een aantal intrigerende elementen. We zien hier natuurlijk Fort 5 en de Elsdonk-wijk; nog niet doormidden gesneden door de Prins Boudewijnlaan. Maar er is ook schans 10 (redoute) die verdwenen lijkt te zijn, en enkele boerderijen, gesitueerd boven schans 10. Die boerderijen zijn eeuwenoud en waren een onderdeel van het Edegemse gehucht De Verbrande Hoeve .   Het gehucht De Ver

Een 55 ste slachtoffer van het bombardement van 5 april 1943? Tijdens het onderhoud van de gemeentelijke archieven stuiten we soms op gegevens die volledig uit het collectief geheugen waren verdwenen. Zo vonden we in de archieven van de ‘Gedenktekens op de begraafplaats’ een brief die mogelijk duidt op het 55 ste Edegemse slachtoffer van het bombardement. Ontwerp van Floris De Cuijper. Gemeentearchief Edegem Het betreft hier De Loose Maurice uit de Parklaan nr. 125, Elsdonc

Op vrijdag 9 en zaterdag 10 oktober 1914 bereikten de Duitsers Antwerpen. Hun doortocht door Edegem gebeurde zonder incidenten. Pastoor Cuypers getuigt: “Bij de inval van de vijand in de gemeente – eigenlijk was het maar een doortocht – is er niet gevochten. De enkele burgers die nog in het dorp verbleven, zijn met rust gelaten. In de dagen die volgden, is niemand lastiggevallen en werden er geen gijzelaars opgeëist.” Voortgaand op bovenstaande getuigenis en de bekende Duitse