Dit verhaal is gebaseerd op de moord op diamantair Charles Provo in 1912. De gerechtelijke stukken, getuigenverklaringen en krantenartikelen vormden de historische basis[i],[ii]. Waar de bronnen zwijgen, heeft de auteur de gebeurtenissen en dialogen fictief ingevuld. Episode 1: Het schimmenspel bij middernacht Edegem, een nacht in september 1912. Het was een koude nacht, een beetje abnormaal voor de tijd van het jaar; de thermometer wees nauwelijks vier graden boven nul a

Rechts de Terelststraat met de 10 huisjes; midden de Prins Boudewijnlaan; rechtsachter de ‘Mekanik’. Hier ergens is (of was?) café Prins Boudewijn (collectie Marc Daemen). De Terelststraat in het gebied Kattenbroeken heeft een bijzondere geschiedenis. Je hebt er het centrum rond de oude hoeves van Van Tongelen en Keersmaekers, maar ook de 10 huisjes in het begin van de straat, juist over de Prins Boudewijnlaan[i]. En in het eerste, nummer 257, woonde de familie Baekelmans. Zi

(collectie Historisch Archief Edegem) Dit verhaal is gebaseerd op de bewaard gebleven briefwisseling[i] en andere historische bronnen. De brieven en gebeurtenissen vormen de historische basis. De dialogen, gedachten en sommige scènes zijn door de auteur verzonnen waar de bronnen geen uitsluitsel geven. Edegem ontwaakt uit het boerendorp In 1926 was Edegem de naam van boerendorp stilaan ontgroeid. De bouwactiviteit nam zichtbaar toe. Na de Eerste Wereldoorlog was er vraag na

De ingang van de Villa Japonaise aan de Boniverlei (collectie Historisch Archief Edegem, postkaarten van dhr. Geerts). De familie Daverveldt-Coetermans Therese Coetermans (Collectie Maria Van Esbroeck via Anouk Decavele[1]) In vele bronnen staat dat mevrouw Daverveldt de opdracht gaf tot het bouwen van een villa met oosterse stijlcomponenten, al snel door velen de Chinese Villa genoemd. Het was voor haar een buitenverblijf; zelf woonde ze in Antwerpen aan de Britselei 16[i]

“Werp al uw kommer op de Heer” in de Sint-Luciakapel. (Historisch Archief Edegem) Het deel van Edegem ten westen van de E19 wordt ook de Edegemse Hoek genoemd. Vroeger vooral omdat het een uithoek van Edegem was; in de periode van de Wilsonwijk kwam die Hoek plots erg tot leven. En die kreeg een kapel: de Sint-Luciakapel. De Wilsonwijk, inclusief kapel, verdween volledig, maar er zijn nog enkele artefacten in volle glorie te bewonderen. Eentje met een rare geschiedenis en een

De Wilsonwijk bestond uit één straat met langs beide kanten een rij huizen met voorhofje. (Historisch Archief Edegem, auteur onbekend) Vele Edegemnaren herinneren zich nog wat, een beetje oneerbiedig, het ‘negerdorp’ werd genoemd. Het was een wijk net voorbij de oude spoorlijn waar nu de E19 loopt. Een plek waar je van je ouders niet mocht komen. Dit verhaal is een bewerkte versie van het origineel, geschreven door Pierre Hens en André Mens[i]. De Wilsonwijk groeide als een

De bende van Nauwelaerts. (Collectie Ward Nijs[i]) De bandieten Lange, Pinkoog, Sterke Jef, Nol van den Duitsch en Kraantje besloten om de boerderij Hens te gaan plunderen. Toen ze aankwamen, verborgen ze hun rijwielen in een korenveld en langs een binnenpad begaven ze zich naar de hoeve. Ze vergrootten het gat onder de staldeur en lieten zich in de stal glijden. Ze drongen binnen en kwamen oog in oog te staan met het dubbelloopsgeweer van boer Louis Hens. Ze begonnen allemaa

In gesprekken bij ons in het Historisch Archief kwam al eens naar boven dat er een Blikken Huis zou gestaan hebben, ergens waar vandaag de Edegemse bergen opgeworpen zijn, die eigenlijk in Kontich liggen en Zandbergen heten. Onze éminence grise Pierre Hens was daar zeker van, en dus is dat ook zo. Wiske Keersmaekers, Peter Crombecq en Pol De Cock. (Collectie Albert Baeckens) Tijdens een onderzoek voor een historisch verhaal over het gehucht Kattenbroeken, interviewden we op 5

Hoeve Nijs (Collectie Steynen) Hoeve Nijs, het centrum van Fruitkwekerij ‘De Verbouwde Hoeve’, hoorde thuis in Bokrijk en de fruitbomen waren geworteld in de Edegemse grond. Vandaag is de hoeve niet in Bokrijk en de fruitbomen zijn uitgetrokken. Maar niet in onze herinneringen. Dit verhaal is een deel van het volledige historische verhaal. Het volledige verhaal gaat uitgebreider in op de historiek en staat boordevol anekdotes van de kleinkinderen die op de hoeve speelden en

Hoeve Nijs (Collectie Steynen) Hoeve Nijs, het centrum van Fruitkwekerij ‘De Verbouwde Hoeve’, hoorde thuis in Bokrijk en de fruitbomen waren geworteld in de Edegemse grond. Vandaag is de hoeve niet in Bokrijk en de fruitbomen zijn uitgetrokken. Maar niet in onze herinneringen. Het gehucht De Verbrande Hoeve Een kaart van 1806 van het gehucht ‘De Verbrande Hoeve’, ook ‘De Verbaerde Hoeve’ genoemd, met daarop Hoeve Nijs (12) en de Verbaerde Hoefschen Kerkweg (Sentier 13).

De aanleiding Een bezoeker van het Historisch Archief stuurde ons een mail waarin hij vroeg wat we wisten van de put gelegen tussen Lentelei, Hagedoornlei en Boniverlei. Het digitale hoogtemodel – een reliëfkaart – van de Vlaamse Gemeenschap (zie website Geopunt Vlaanderen) met daarop het stratenplan geeft duidelijk aan waar het hier om gaat: een driehoekige put met middenin nog een ronde verdieping, waarschijnlijk van een vijver. Hierbij ook twee foto’s: één genomen van op e

De Volkslust op 14 juli 2024 en 8 juni 2025. (Collectie PetCro en Erik Laforce) Weinig Edegemnaren zullen café Volkslust niet kennen. Gelegen in de Strijdersstraat stond het tot 2025 rechtop, wel een beetje verkommerd. De Volkslust was meer dan 100 jaar oud. Hierbij een poging tot reconstructie van zijn geschiedenis. Het tijdperk van Bernard Vermeylen en Lisa De Bot. Amandus Vermeylen alias Mon De Bot (Collectie Wim Vermeylen) De 17-jarige Anna Elisabeth ‘Lisa’ De Bot uit

Dwalend door Edegem kom je soms op wegen die eruitzien alsof ze meer dan 200 jaar oud zijn. Veel te smal voor deze tijd. Dat gevoel krijg je als je bijvoorbeeld de Terelststraat ingaat, het stukje dat in het gebied Kattenbroeken ligt. Een relikwie van het oude Edegem; het Edegem van minstens 200 jaar geleden. Dit verhaal is een deel van het volledige historische verhaal. Als je meer wil weten over de onderlinge verbanden tussen de boerenfamilies en over de boerderijen in Kat

Dwalend door Edegem kom je soms op wegen die eruitzien alsof ze meer dan 200 jaar oud zijn. Veel te smal voor deze tijd. Dat gevoel krijg je als je bijvoorbeeld de Terelststraat ingaat, het stukje dat in het gebied Kattenbroeken ligt. Of de Heihoefseweg. Een relikwie van het oude Edegem; het Edegem van minstens 200 jaar geleden. Kattenbroeken Iedereen in Edegem kent de Terelststraat, vertrekkend aan de Strijdersstraat, wat kronkelend naar de Prins Boudewijnlaan. Maar over

Soms zijn er van die figuren waarvan de bescheiden nalatenschap toch in het collectieve Edegemse geheugen blijft hangen. Zo ook de twee huisjes die stonden op het Gemeenteplein. Zij behoorden ooit toe aan Henry Possemiers, maar toen Trezeke er kwam inwonen, werd het pas beroemd, heel erg beroemd. Meesterkleermaker Henry Possemiers bouwt een huis Henry Possemiers werd geboren in 1801 [i] , in een bescheiden gezin dat woonde in de kleine huisjes op het einde van de Dorpstr

Carolus Hendrickx keek vol bewondering naar zijn vrouw Maria Rosalia Van Sant. Ze was zojuist bevallen van hun tiende kind. Opnieuw een zoon. De negende al. Hij maakte zich wel zorgen. Die konden nooit allemaal op de boerderij blijven. Zijn gezin zou geografisch uiteenspatten. De gebroeders Hendrickx in 1910. (HAE) Landbouwer Carolus en zijn gezin hadden een boerderij in Geel, maar die was voorbestemd voor de oudsten; de anderen zullen iets anders moeten vinden. De oudste in

Deze tekening, die werd opgemaakt in 1923 voor de aanleg van de riolering van de Elsdonk-wijk, bevat een aantal intrigerende elementen. We zien hier natuurlijk Fort 5 en de Elsdonk-wijk; nog niet doormidden gesneden door de Prins Boudewijnlaan. Maar er is ook schans 10 (redoute) die verdwenen lijkt te zijn, en enkele boerderijen, gesitueerd boven schans 10. Die boerderijen zijn eeuwenoud en waren een onderdeel van het Edegemse gehucht De Verbrande Hoeve . Het gehucht De Ver

Een 55 ste slachtoffer van het bombardement van 5 april 1943? Tijdens het onderhoud van de gemeentelijke archieven stuiten we soms op gegevens die volledig uit het collectief geheugen waren verdwenen. Zo vonden we in de archieven van de ‘Gedenktekens op de begraafplaats’ een brief die mogelijk duidt op het 55 ste Edegemse slachtoffer van het bombardement. Ontwerp van Floris De Cuijper. Gemeentearchief Edegem Het betreft hier De Loose Maurice uit de Parklaan nr. 125, Elsdonc

Op vrijdag 9 en zaterdag 10 oktober 1914 bereikten de Duitsers Antwerpen. Hun doortocht door Edegem gebeurde zonder incidenten. Pastoor Cuypers getuigt: “Bij de inval van de vijand in de gemeente – eigenlijk was het maar een doortocht – is er niet gevochten. De enkele burgers die nog in het dorp verbleven, zijn met rust gelaten. In de dagen die volgden, is niemand lastiggevallen en werden er geen gijzelaars opgeëist.” Voortgaand op bovenstaande getuigenis en de bekende Duitse

Op een van onze samenkomsten in het Historisch Archief van Edegem sprak de éminence grise van het gezelschap deze woorden uit: “En ik versta nog altijd niet waarom er nog niemand iets geschreven heeft over het Verwoeste Gewest in Edegem”. Een Verwoest Gewest? Wij hoorden het in Edegem donderen. En als Pierre Hens iets zegt, marcheren wij. Naar de familie Fincken. De Limburgse hoveniers Fincken Petrus Gerardus Servaes ‘Pieter Gerard’ Fincken, zoon van de Nederlandse pijpe